Hetty Plantinga – van Ittersum

Werk doen wat er toe doet!

Voor mij is het een goede keuze geweest om in 2015 het roer om te gooien. Nadat ik mijn managementfunctie bij een welzijnsorganisatie achter mij had gelaten, begon ik met de opleiding tot uitvaartbegeleider bij Meander in Zwolle. Vanaf het begin voelde ik dat dit werk mij past als een jas die voor mij klaar hing, maar die ik aanvankelijk nog niet zag hangen.

Een aantal jaren geleden was ik van dichtbij betrokken bij een uitvaart en keek ik naar het werk van de uitvaartbegeleider. ‘Wat een mooi beroep heb jij’, dacht ik toen. In het voorgesprek gaf ze goede en bruikbare adviezen en in de periode tussen overlijden en uitvaart begeleidde ze het gezin op een prettige manier. Zij wist op het juiste moment een stap naar voren te doen en op een ander moment hield ze zich op de achtergrond.
Toen wist ik nog niet dat dit het begin zou zijn van mijn carrière switch.

Een goed geregeld en waardig afscheid

Mijn streven is dat de uitvaart mooi en waardig is en nabestaanden tevreden kunnen terugkijken. Dit houdt in dat de uitvaart goed geregeld is en dat er tijd en ruimte is om persoonlijke wensen van de familie te bespreken. De dagen tussen overlijden en begraven of cremeren kunnen heel bijzonder en waardevol zijn. Het is net of de tijd dan even stil staat en er ruimte is om te gedenken, herinneringen op te halen of met elkaar stil te zijn.

Samenwerking met Jacqueline

Per 1 juni 2017 ben ik gestart als uitvaartbegeleider bij Jacqueline Hofman | Bureau voor uitvaartzorg. Jacqueline heeft inmiddels ruim 10 jaar werkervaring als uitvaartbegeleider en leert mij in de praktijk de kneepjes van het vak. In het begin verzorgen we zo nodig samen een uitvaart. Onze samenwerking is plezierig en we ervaren dat we elkaar goed aanvullen! Zo breng ik mee dat ik een kerkelijke achtergrond heb en daarin een andere expertise heb dan Jacqueline.

Inspiratiebron

In het werk word ik geïnspireerd door Manu Keirse, Vlaams klinisch psycholoog en een veelgevraagd rouwspecialist. In een interview in Trouw lees ik dat hij niet meer gelooft in rouwverwerking. Je kunt hoogstens een verlies overleven. Je leert wel met het verlies te leven, maar dat is iets anders dan verwerken of aanvaarden. Hij adviseert om jezelf af te vragen: wat zou deze persoon vanuit zijn/haar verdriet aan mij te zeggen hebben. Het gaat niet om wat ik te zeggen heb. Mensen met verdriet hebben maar één behoefte: dat iemand naar ze luistert, luistert én luistert.

Als u vragen heeft kunt u gerust contact met mij zoeken via 06 1531 4470 of via het algemene nummer 06 3151 5032.